Test KTM 1290 Super Duke R: Beastachtige alleskunner
Waanzinnige excentriekeling. De concurrentie kan haar borst natmaken!
Comfort81%
Rijwielgedeelte100%
Geluid100%
Looks100%
Bruikbaarheid53%
87%Totale score

Een Beastachtige alleskunner: tweecilinder met ride by wire, traction control, Bosch ABS, Brembo remmen voor en achter en een slipperclutch. Ik ga nog even door: volledig instelbare vering en hydraulische stuurdemper van WP, enkelzijdige achterbrug, en een leeggewicht van 189 kilo. Lekkernijen  waar menig motorrijder kwijlende mondhoeken van krijgt. Maar met de juiste ingrediënten alleen heb je nog geen garantie voor een droomrecept. Het is in de regel dát beetje extra, noem het fingerspitzengefühl, finesse of de kers op de taart dat sommige motoren je hart net even meer beroeren.

 

Identiteit
Net zoals de concurrentie, heeft KTM een geheel eigen stijl van motoren ontwikkeld die onmiskenbaar ‘des KTM’ zijn. Zo is ook de Super Duke 1290 R een bijzonder opvallende motor; niets verborgen achter kappen, maar ‘gewoon’ een open, naakte motor met een brute uitstraling. Bij het benaderen van de motor zou je zomaar eens geïmponeerd kunnen worden door de agressieve styling. Met in gedachte de 180 paarden die ongeduldig staan te trappelen. Of dit terecht is?

Roffel
Eenmaal leven in het 1301cc sterke motorblok van de twin en er komt je een heerlijke lage roffel uit de Akrapovic demper tegemoet. Misschien niet helemaal eerlijk dat deze er standaard niet op zit, maar bij het ophalen van dit testmodel heb ik dit maar even door de vingers gezien.

Nog voor de eerste kilometer verstreken is voelt de KTM al vertrouwd aan. Zithouding, comfort, het brede stuur en de wijze waarop de Super Duke reageert op instructies van de rechterhand gaven een snelle positieve eerste indruk.

Klinkt het al lekker stationair op het moment dat je de Super Duke tot leven roept weet je meteen waarom je (weer) een tweecilinder wilt en ben je een verslaving rijker. Over de zithouding van deze KTM niets dan lof. Met mijn lengte van 1.86 viel alles op zijn plaats. Alleen bij het plaatsen van de bal van de voet op de voetsteunen, viel het mij op dat de grip niet optimaal was. Bij het plaatsen van de bal van de voet op de stepjes merkte ik dat mijn motorlaarzen langzaam naar voren gleden.

Sterk. Sterker. Sterkst.
Met een koppel van 144Nm bij 6500 tpm moet je van goede huize komen wil je het gas opendraaien zonder te voorkomen dat de Super Duke ervandoor gaat zonder bestuurder. De acceleratie in elke versnelling is zo groot dat je gevoelsmatig bijna de tijd stil zet. Heerlijk!!

Het mooiste hiervan is dat ik het op geen enkel moment als ongecontroleerd ervaar. Gaf de voorvering bij het eerste vertrek net even te veel trillingen en een iets onzekere voorkant, met een paar klikken was ook dit verdwenen en werden de KTM en ik echt vrienden. Met elke kilometer groeide het vertrouwen en werd ook steeds meer de randjes van de Dunlop Sport Smarts’ 2 opgezocht.

In tegenstelling tot het vermogen en de wegligging, voldeden de remmen niet aan mijn verwachting. De remmen voelden sponzig aan en konden mij niet overtuigen Na de test gaf de importeur aan dat de remblokken voor de test waren vervangen. Hoogstwaarschijnlijk moesten de blokken nog worden ingereden en was mijn ervaring een momentopname.

Functioneel
De Super Duke is voorzien van een extra lcd scherm. De bediening hiervan vindt plaats aan de linkerzijde van het stuur door middel van 4 knoppen. Praktisch, informatief en goed afleesbaar. Zo simpel kan het zijn. Het dashboard is onder andere voorzien van een dagteller, weergave van de rijmodi, (die rijdend in is te stellen: Regen Straat of Sport) benzinemeter en versnellingsindicator.

In de regenstand levert de KTM 100pk, in de Straat en Sport stand heb je beschikking over de volle 180pk. Afhankelijk van de gekozen instelling(en) past de KTM ook automatisch de traction control aan waarbij de invloed van tractioncontrol in Regenmodus het grootst is.

Conclusie: Alleskunner?
Ja. Zeker. Gedurende de testperiode is gebleken dat de motor op zowel toergebied als sportief vlak bijzonder goed inzetbaar is. Met een gemiddeld verbruik van ruim 1 op 16, waarbij de snelweg en mooie Luxemburgse kronkelwegen werden afgewisseld, slaat de Super Duke ook helemaal geen slecht figuur.

De combinatie van een ontspannen zithouding en het relaxte weggedrag, maken ook dat de KTM op een trip vanuit Nederland naar en op bijvoorbeeld Francorchamps, een zeer aangename kameraad zal zijn. Eenmaal op het circuit zal de naked bike zich als een vis in het water voelen en zijn tweede gezicht tonen; die van een naakte krachtpatser die elke uitdaging lachend en met volle overtuiging met je aan zal gaan.

Naar mijn bescheiden mening is de KTM Super Duke 1290R echt wel een beest, alleen geen monster.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.