Maandag 12 augustus 2019, 06.30 uur. Vandaag staat mijn tweede circuitdag van het seizoen op de agenda. Om mijn zitpositie, rij- en kijktechniek te verbeteren, volg ik een circuitrijvaardigheidstraining met instructeur bij Circuitschool.nl.

Omdat ik veel straatkilometers rijd op een Ducati Multistrada, is mijn zitpositie te rechtop. Ook hang ik er niet naast, zoals op mijn Yamaha R6. Dit kan en moet anders vind ik zelf.

Ik heb er onwijs veel zin in om weer op het snelle TT Circuit Assen te kunnen rijden. Want zeg nu zelf, hoe gaaf is het om zelf op een GP-circuit rond te knallen waar je normaliter vanaf de tribune de MotoGP-, WSBK-, en BSB-helden voorbij ziet vliegen. Bring it on!

Vette 1
Mijn enthousiasme wordt helaas behoorlijk getemperd als ik een blik naar buiten werp. Buiten is het donker en nat. Heel nat. De regen komt met bakken uit de lucht. Mijn humeur daalt naar een dieptepunt als ik de verschillende weer apps met elkaar vergelijk. Het weercijfer 6 dat ik gisteren toch echt in mijn beeldscherm zag, is veranderd in een vette 1! Het is vandaag nat en het blijft tot ver na de middag nat op Assen. Fuck!

‘What you see is what you get’ wordt er wel gezegd. Bij de voorbereiding op het evenement en met het weercijfer 6, zag ik een droge dag voor me. Dus hé, waarom de extra velgen met regenbanden meenemen? Het blijft droog, toch? Helaas, een verkeerde gok.

Op weg naar het circuit en met de ruitenwissers in stand maximaal, spelen er razendsnel een aantal gedachten door mijn hoofd; Rijd ik nu door naar Assen en rijd ik de dag met de banden die om de velg zitten? (Metzeler Racetec RR) Of haal ik alsnog de extra velgen op en zo ja, ben ik dan wel op tijd op het circuit?

Ik koos voor het laatste en reed naar de garage waar de circuitmotor gestald staat. Parkeren, velgen in de bus en GO! Deze kleine detour kost mij circa twintig minuten maar geven mij wel de zekerheid dat als het de hele dag nat blijft ik wel kan rijden.

Blauwe lucht boven Assen
Met nog een half uur te rijden kan de stand van de ruitenwissers een niveautje lager. Even later, met Assen-Noord in zicht, stopt het met regenen en zie ik tot mijn verbazing de zon verschijnen. Verrek, zie ik dat goed? Blauwe lucht boven Assen! Opeens ziet alles er een stuk vrolijker uit en kan ik een glimlach niet verbergen.

Als ik na de tunnel met de legendarische woorden ‘Cathedral of Speed’ de paddock oprijd, is het droog. Het. Is. Fucking. Droog. En. De. Zon. Schijnt. Het is dus waar: na regen komt toch echt zonneschijn!

Door de niet-geplande detour ben ik later dan verwacht op de baan en heb ik geen tijd om de motor uit de bus te halen. Ietwat gehaast loop ik direct door naar Riders’ Info om de laatste formaliteiten van de dag te regelen inclusief transponder. Rijnummer, check, transponder, check, zon, check. De dag kan beginnen!

Een van de onderdelen die je op circuitdagen bij andere organisatoren verplicht moet doorlopen en nu niet op het programma staat, is de technische keuring. Er wordt aangegeven dat de technische staat van je motor een eigen verantwoordelijkheid is, niet van de organisatie.

Juiste motorkleding
08.40 uur, de verplichte briefing van organisator Circuitschool.nl. Het TT Circuit Assen is een snelle baan die uitnodigt om het gas vol open te trekken. Het nodigt ook uit om te crashen. Wat we toen nog niet wisten, was dat er die dag ook verschillende rijders onderuit zouden gaan.

Om ervoor te zorgen dat de elke coureur weet wat hij/zij moet doen als er een andere rijder valt of als de rijder zelf onderuit gaat, wordt er ingegaan op de veiligheidsprocedure. Ook wordt de betekenis van de verschillende vlaggen die door de marshalls naast de baan getoond kunnen worden uitgelegd en wordt aangegeven welke motorkleding gedragen moet worden.

Dat een briefing niet zonder reden verplicht is voor zowel de vrije rijder als de beginnende/gevorderde rijder, werd helaas pijnlijk duidelijk. Een van de deelnemers was in motorjeans op zijn eigen motor naar de baan gereden. Weliswaar is een motorjeans veilig voor het rijden op straat, op het circuit is leer verplicht. Bij voorkeur een eendelig motorpak zodat bij een val de jas, bij de rits, niet van de broek kan los scheuren. Een spijkerbroek is daarom absoluut niet toegestaan. Gelukkig kon de betreffende rijder een pak van organisatie lenen en toch deelnemen aan de dag. Gaaf van de organisatie dat dit geregeld kon worden! En….lucky bastard!

Gentlemen start your engines
Na de briefing kon de dag voor mijn gevoel écht beginnen. Natuurlijk horen de formaliteiten zoals de inschrijving en de verplichte briefing er nu eenmaal bij, maar ik ben naar Assen gekomen om te rijden. Tijd om kennis te maken met de instructeur en de rijders uit mijn groep (D).

De instructeur/voorrijder van de dag is René. Hij is een lange, amicale ervaren coureur die deel uitmaakt van de vaste groep van instructeurs. René geeft direct aan dat het ónze dag is en opgesteld staat als onze ‘coach’. Vragen over (de bochten van) de baan, de juiste versnelling, kijktechniek, zithouding? René is Our Man of the Day.

Groep D is verdeeld in een aantal groepen met beginnende en gevorderde rijders. Mijn groep bestaat uit zes rijders, inclusief instructeur. Een mooie, kleine groep zodat de focus gelegd kan worden op datgene waarvoor ik ben gekomen: het aanscherpen van de zithouding. Geen (te) grote groep met teveel niveau- en of snelheidsverschillen zodat je alleen maar bezig bent met andere rijders in plaats van met jezelf. Het is 10.00 uur, de eerste sessie. En het is nog steeds droog. Gentlemen, start your engines.

Rustig tempo
René begon de eerste sessie met een lekker rustig tempo. Gewoon rustig. Zonder pretenties om direct hard te gaan of je kneesliders tot de max op het asfalt te laten schuren. Nee, de eerste sessie gebruiken om je zithouding te vinden, te wennen aan de baan en te kijken of het circuit echt droog is.

Voor mij was het tevens aftasten hoe de circuit en wegrace gerichte Metzelers met bandenwarmers presteerden. Ondanks dat de banden meer dan een uur werden ‘voorverwarmd’, kon ik voelen dat de nagelnieuwe banden op temperatuur moesten komen. Het rubber begon niet te glijden of te smeren, maar pas in ronde drie durfde ik gewoonweg eerder op het gas.

Voor de geïnteresseerde lezers: voorband koud gemeten 2.0/2.2 bar, warm gemeten 2,1/2,4 bar. Achterband koud gemeten 1.6/1.8 bar, warm gemeten 1.7/1.9 bar. Een overzicht van de Metzeler-banden en de bijbehorende bandendruk vind je via deze link.

Na de sessie van twintig minuten terug naar de paddock, motor parkeren en naar de groep om de sessie te evalueren. Eigenlijk is iedereen het er wel over eens: wat is Assen toch een f*cking gave baan! Dat Assen ook een snelle baan kan zijn, gaan we de volgende sessie beleven. Dan gaat het gas er meer op zodat rem- en instuurpunten, bochtensnelheid en kijktechniek belangrijk gaan worden. Deze eerste sessie was voor de meeste rijders en ook voor mij, een soort van ‘walk in the park’.

Sessie twee gaat er al iets serieuzer aan toe. De snelheid gaat omhoog en er wordt onderling gewisseld. Na de GT-bocht, vlak voor start/finish, sluiten de twee rijders die achter de instructeur rijden, achteraan de groep. De nummers drie en vier schuiven vervolgens een plaats op naar voren.

In iedere ronde draait René de gashendel verder open. De rondetijden blijven nog ver verwijderd van mijn persoonlijke PR van 2’00, desondanks probeer ik mij te focussen op het later remmen en insturen, een hogere bochtensnelheid aanhouden en natuurlijk de zitpositie.

Terug in de paddock neemt René alle tijd voor de deelnemers. Elke vraag, bijvoorbeeld ‘in welke versnelling rijd ik de Strubben’ en ‘hoe snijd ik de apex aan?’ wordt serieus en met behulp van de layout van het circuit op een groot bord, beantwoord.

En……het is nog steeds droog en zonnig!

Door een incident op de baan (code rood) blijft de baan lange tijd gesloten. Hierdoor rijdt de groep geen derde sessie en is er vervroegd pauze. Gelukkig wordt het programma na de pauze weer volgens schema hervat en gaan de vrije rijders om 13.45 uur van start.

Omdat onze derde ronde (van in totaal zes) pas een uur later begint, neem ik de tijd om langs de baan naar de andere rijders te kijken, door de paddock te lopen en de meest fraaie racers te spotten. Voor de start van de sessie haal ik nog een broodnodige shot cafeïne. Het is nog droog, maar er komen donkere wolken richting het circuit. Houden we het droog?

De derde sessie gaat lekker, maar ik ben niet tevreden over de snelheid en de zitpositie. De rechterbochten hebben op het circuit en op de openbare weg mijn voorkeur, die gaan wel goed. Maar het mag allemaal wel sneller. Later remmen, met een (veel) hogere snelheid de bocht insturen en meer mijn hoofd naar de kant waar een spiegel zou moeten zitten.

Over mijn linkerbochten ben ik in het geheel niet tevreden! Ja, de linker kneeslider schuurt over het asfalt en ja, er zijn motorrijders die alleen (nat) kunnen dromen over een allereerste knee down.

Maar daar kom ik niet voor. Ik kom niet voor een knee down. Ik kom voor alle punten die ik net noemde: snelheid, zitpositie, rempunten, the whole package. Kortom, het gaat nog steeds ruk. En wie kan hier verandering in brengen? Juist, alleen ik. Dus op naar de vierde sessie!

Tevreden nee, plezier ja!
Deze sessie is voor mij de laatste keer dat ik de baan op ga. Ik heb een bus gehuurd en die moet voor een afgesproken tijdstip ingeleverd zijn. Voor vandaag vind ik vier sessies ook meer dan voldoende. Zo nu en dan zie ik een druppel op mijn vizier, de lucht wordt steeds donkerder en om mij heen crashen de nodige rijders.

In deze vierde sessie mag er ‘vrij’ worden gereden. Instructeur René rijdt een ronde voor de groep om vervolgens zich af te laten zakken. Het plan is om achter de groep aan te sluiten en ons vanuit die positie te analyseren. Dit plan slaagt gedeeltelijk.

Een snelle rijder uit de groep en ik gaan nadat de instructeur zich heeft laten zakken, direct vol op het gas en verdwijnen uit het zicht van René. Door andere, minder snelle rijders uit groep D kan René niet snel genoeg aansluiten om ons te volgen.

Ik heb vrij baan en probeer er in deze laatste sessie nog een snelle rondetijd uit te persen. Na de Haarbocht probeer ik de snelheid vast te houden, de apex van de Strubben pak ik ‘zoals het heurt’ (blauwe vak), gas er op, mijn favoriete Stekkenwal snel insteken, na De Bult gaat het mis. Niet alleen tref ik langzame(re) rijders, ook begint te regenen. Shit! Uiteindelijk sluit ik de sessie en dus ook voor mij de dag, af met een rondetijd van 2’09. Ben ik tevreden? Nee. Heb ik plezier gehad? Ja! Rijden op het circuit is gaaf, mentaal en fysiek inspannend.

Jezelf verbeteren
Als je competitief bent ingesteld is een trackday hét evenement om jezelf te verbeteren. Een snellere rondetijd hoeft niet je primaire drive te zijn. Denk ook het verbeteren van je zitpositie, kijktechniek of een ander element. Ga de strijd aan met jezelf. Jij bepaalt wat je wilt verbeteren, niet iemand anders.

Jezelf verbeteren kun je solo doen of met een groep vrienden tijdens een ‘vrij rijden-circuitdag’. Maar denk ook eens aan een circuitdag met instructie of aan een een-op-een rijderscoach. Voor de prijs hoef je het niet te laten. Deze ligt bij Circuitschool.nl (nagenoeg) op hetzelfde niveau als een vrij rijden-circuitdag.

Circuitschool.nl
Organisator Circuitschool.nl verzorgt circuitrijvaardigheidstrainingen en vrij rijden evenementen in binnen- en buitenland. Gedurende de dag rijd je in principe zes sessies. Ik schrijf nadrukkelijk zes sessies, door onverwachte omstandigheden kan het voorkomen dat het er vijf of minder zijn. Tijdens mijn evenement konden er vijf sessies worden gereden. Een mooi aantal gezien de mentale en fysieke inspanning dat van een rijder op een circuitdag wordt gevraagd.

Meer informatie over circuitrijvaardigheidstrainingen en andere evenementen vind je op de website van Circuitschool.nl.

Tot de volgende Pitstop Woensdag!

Jeroen